هزاره سوم

THE BEST LINKS DOWNLOAD

 
جشن آذرگان
نویسنده : عباس عبدی کریمی پور - ساعت ۱:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٩/۳
 

به خُشنودی اَهورامَزدا

 

جشن آذرگان

 

یاد‌آوری: این نوشتار به پارسی سَره نوشته شده است، از این روی واژگان درون کمانک‌ها (پرانتزها) واژگان بیگانه هستند و واژگان درون ابروها {آکولاد‌ها} برای روشنگری آمده است.

 

آتر {اوستایی و پهلوی} یا آذر {پارسی نو} نام فرشته‌ی نگهبان آتش است. آتش یکی از چهار کیا (عنصر) بنیادین و پاک نزد ایرانیان بوده است، از این روی جشن آذرگان را در ماه آذر، روز آذر برگزار می‌کردند.

آذر فرشته‌ی ویژه‌ی همه‌ی آتش‌ها است و از آزرمش (احترام) ویژه‌ای در سنجش به دیگر کیاها برخوردار است، به دیگر سخن جشن آذرگان، یکی دیگر از جشن‌های آتش ایرانیان در گرامی ‌داشت این کیا و فرشته‌ی آن است.

 

از آنجا که آتش بهترین و کارسازترین کیا پاک کننده و همچنین گرما زا است، ایرانیان باستان آن را نماد پاکی و روشنایی می‌دانستند. از این روی نیاکان ما آتش را به نمایندگی "پاکی و روشنایی روان" همچون درفشی در آتشکده‌ها نگه می‌داشتند و هرگز آتش پرست نبوده‌اند! ولی برخی از روی رشک و کینه و برخی بدون بررسی، نا‌آگاهانه سالیان دراز به نیاکان ما انگ آتش پرستی زده‌اند. وانگهی نماد روشنایی در دیگر کیش‌ها از همین نماد آتش و روشنایی اهورایی زرتشت گرفته شده است، همانند روشن کردن شَماله (شمع) در نیایشگاه‌های دیگر دین‌ها، که بازتاب و برگرفته از همین آتش، آتشکده‌های ایرانی است.

 

همان‌گونه که گفته شد، نزد ایرانیان جشن آذرگان همچون جشن نوروز و مهرگان از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بود و بر آن ارج بسیار می‌نهادند. نیاکان ما و زرتشتیان امروز، در این روز با جامه‌ی آراسته و پاک به آدریان‌ها می‌روند و آدریان‌ها را آراسته و آذین بندی می‌کنند و در آن جایگاه وَرجاوند (مقدس) آیین ویژه‌ای برای جشن برگزار می‌کنند. نخست با خواندن آتش نیایش {بخشی از اوستا} اهورامزدا را سپاس گفته و پس از نیایش به شادی و شادمانی می‌پردازند.

"نماز به تو ای آتش، ای بزرگ‌ترین آفریده‌ی اهورامزدا و سزاوار ستایش"

یسنا 62، بند 9

 

در جشن‌های آتش مردم روی بام خانه‌ها آتش افروخته و آن روز را با شادی و شادمانی و پایکوبی و نیایش و فرآوری خوراک‌های ویژه و آفرینگان خوانی جشن می‌گرفتند. براستی چه فرهنگ زیبا، آشتی جو و بی همتایی بود که در آن همواره جشن و شادی برگزار می‌شد و سوگواری، اندوه و سیاهی در آن جایگاهی نداشت.

 

همچنین پاکی و پاکیزگی و از آن میان پیرایش موی و چیدن ناخن را در این روز نیک می‌دانستند و بر این باور بودند که در این روز اُسکارش (مشاوره) و رایزنی درباره‌ی پرسمان‌ها و دشواری‌ها به فرجام خوب می‌انجامد.

 

جشن آذرگان بر همگی خجسته باد.


 
comment نظرات ()